Na pierwszy rzut oka szczelina w elewacji może wyglądać jak niedoróbka projektowa. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie. Dylatacje to jeden z kluczowych elementów wpływających na trwałość elewacji wentylowanej. Ich zadaniem jest przejmowanie naprężeń powstających wskutek zmian temperatury oraz wilgotności.
Brak dylatacji lub ich nieprawidłowe rozmieszczenie może prowadzić do pękania okładzin, deformacji podkonstrukcji oraz problemów ze szczelnością całego systemu. Dlatego już na etapie projektu należy określić nie tylko lokalizację dylatacji, ale również ich szerokość i sposób wykonania.
Dylatacja to szczelina techniczna umożliwiająca swobodną pracę materiałów elewacyjnych. Każdy materiał wykorzystywany na fasadzie zmienia swoje wymiary pod wpływem temperatury. Jedne materiały rozszerzają się bardziej, inne mniej, ale żaden nie pozostaje całkowicie niezmienny.
Jeżeli element elewacji nie ma miejsca na naturalne odkształcenia, powstają naprężenia. Początkowo są one niewidoczne, jednak z czasem mogą prowadzić do pęknięć okładziny, uszkodzeń mocowań lub odkształceń całej konstrukcji.
Elewacje wentylowane pracują przez cały rok. Latem okładzina może nagrzewać się do temperatur przekraczających 60°C, natomiast zimą jej temperatura spada poniżej zera. Tak duże różnice powodują ciągłe zmiany wymiarów materiałów.
Dla przykładu aluminiowy profil o długości 6 metrów może zmienić swoją długość nawet o ponad 10 mm przy dużej amplitudzie temperatur. W przypadku płyt HPL wartości te są jeszcze większe. Bez odpowiednio zaprojektowanych dylatacji siły powstające w materiale zaczynają oddziaływać na połączenia, podkonstrukcję i okładzinę.
Oferujemy kompleksowe rozwiązania w zakresie elewacji wentylowanych i systemów PWS. Sprawdź, co możemy dla Ciebie zrobić.
Zobacz ofertęDlatego szczeliny dylatacyjne nie są opcjonalnym dodatkiem, lecz integralnym elementem każdej profesjonalnie zaprojektowanej elewacji.
Rozmieszczenie dylatacji zależy od rodzaju okładziny, wymiarów elewacji oraz zaleceń producenta systemu.
Najczęściej stosuje się:
Dylatacje pionowe wykonuje się na większych powierzchniach elewacji oraz w miejscach, gdzie dochodzi do zmiany materiału lub podziału konstrukcyjnego budynku.
Dylatacje poziome pojawiają się między kondygnacjami, przy połączeniach z elementami konstrukcyjnymi oraz wszędzie tam, gdzie projekt przewiduje podziały elewacji.
Narożniki są miejscami szczególnie narażonymi na naprężenia. To właśnie tam najczęściej pojawiają się pierwsze uszkodzenia wynikające z błędów projektowych lub wykonawczych. Dlatego dylatacje narożnikowe wymagają szczególnej uwagi.
Nasi eksperci chętnie doradzą w doborze odpowiednich materiałów i technologii. Skontaktuj się z nami bezpośrednio.
Skontaktuj się z namiNie. Współczesne systemy elewacyjne pozwalają ukryć dylatacje w podziałach architektonicznych lub świadomie wykorzystać je jako element kompozycji fasady.
W wielu nowoczesnych budynkach linie dylatacyjne są wręcz częścią projektu architektonicznego i podkreślają geometrię obiektu. Dobrze zaprojektowana dylatacja nie obniża walorów estetycznych budynku, a jednocześnie zwiększa jego trwałość.
Nie istnieje jedna wartość odpowiednia dla wszystkich elewacji. Szerokość szczeliny zależy między innymi od:
Zbyt wąska dylatacja nie będzie w stanie przejąć odkształceń materiału. Zbyt szeroka może negatywnie wpłynąć na estetykę fasady. Dlatego każdorazowo należy określić jej parametry na podstawie projektu technicznego.
Jedną z największych zalet BIM jest usprawnienie komunikacji pomiędzy uczestnikami procesu inwestycyjnego. Architekt odpowiada za formę budynku i wygląd elewacji. Inżynier elewacji projektuje rozwiązania techniczne związane z podkonstrukcją, izolacją czy wentylacją. Wykonawca otrzymuje natomiast model zawierający wszystkie niezbędne informacje montażowe. Zamiast interpretować rysunki 2D, może dokładnie zobaczyć sposób połączenia poszczególnych elementów, ich wymiary oraz kolejność montażu. Jeżeli podczas realizacji pojawia się pytanie dotyczące konkretnego rozwiązania, odpowiedź zwykle znajduje się bezpośrednio w modelu.
Zmiany wymiarów materiałów nie wynikają wyłącznie z temperatury. W przypadku płyt włóknocementowych, drewna czy niektórych materiałów kompozytowych istotnym czynnikiem jest również wilgotność.
Wzrost wilgotności powoduje pęcznienie materiału, natomiast jej spadek prowadzi do skurczu. Z tego względu projektowanie dylatacji powinno uwzględniać rzeczywiste warunki eksploatacji budynku, a nie jedynie dane dotyczące temperatury.
Tak. Każdy materiał stosowany na elewacji reaguje na zmiany temperatury i wilgotności. Dylatacje umożliwiają bezpieczne przenoszenie tych ruchów, ograniczając ryzyko pęknięć oraz uszkodzeń okładziny.
Rozstaw dylatacji zależy od rodzaju materiału, wielkości elewacji, lokalizacji budynku oraz zaleceń producenta systemu. W praktyce często stosuje się dylatacje co 4–8 metrów, jednak każdy projekt wymaga indywidualnej analizy.
Nie. Odpowiednio zaprojektowane szczeliny mogą zostać ukryte w podziałach architektonicznych lub stać się świadomym elementem kompozycji fasady. W nowoczesnej architekturze często wykorzystuje się je jako detal podkreślający rytm elewacji.
Brak dylatacji lub ich niewłaściwe rozmieszczenie może prowadzić do powstawania naprężeń, pękania okładzin, odkształceń podkonstrukcji oraz problemów z szczelnością elewacji. Naprawa takich uszkodzeń jest zwykle znacznie droższa niż prawidłowe zaprojektowanie dylatacji już na początku inwestycji.
Dylatacje są jednym z kluczowych elementów wpływających na trwałość i bezpieczeństwo elewacji wentylowanej. W PWS System analizujemy warunki pracy fasady, dobieramy odpowiednie rozwiązania projektowe oraz przygotowujemy szczegółową dokumentację wykonawczą. Dzięki temu inwestor otrzymuje elewację odporną na zmienne warunki atmosferyczne i wieloletnią eksploatację.
Jeżeli planują Państwo realizację elewacji wentylowanej lub chcą zweryfikować istniejący projekt, zapraszamy do kontaktu z naszym zespołem. Pomożemy dobrać rozwiązania, które zapewnią trwałość, bezpieczeństwo i estetykę fasady przez wiele lat.
Design: Proformat